دوش وقت سحری زهــــره تکــــانش کـــــــــــردید
شـــیرمرغ و چــــــلو و جوجه به کـــارش کــــــردید
مـــــگر این کشتی نوح اســـــت! بــــرادر رحــمی!
(همینطور خواهر! شـما هم رحــــــــــــــــــــــمی)
دوبل این ملقمه را تــازه به شـــامش کـــــــــــردید
قبل از این وعده غذایش به سه افزون می گـشت
رمــضان مــــــــاه به یــک وعده به کــــامش کردیـد
ز اذان تا به اذان، بلع کـــــــنان در رمضـــــــــــــــان
آخ بمیــــــــــــرم! چه لی لی ها به لالایش کردید!
مـــــــگر این قبل صیامـــــــش چه قَدَر می لُمباند
که کـنون وقـت غــذا، چاله حسابش کــــــــــردید
"کم خوری" فلسـفه روزه در ایــــن ایـــــــام است
شـکم اسـت این، که شما تـوبـره گـدایش کـردید

منتشر شده در وبلاگ قبلي

چنین حکایت کنند که در عصر کثرت مدارس علمیه، مدرسه ای بود با آجرهای زرد رنگ و دانشجویان رنگ رنگ! همان دلیران عرصه تعلیم و شیران بیشه تدیبر! همان یلانی که شاخ اژدهای کنکور را به خاک مالیدند و پوزش را شکستند! اما همین شیران بیشه تدبیر نیز مانند سایر موجودات، دوران دگردیسی خاصی را در مدرسه زرد تجربه می کنند:

جــدید الــوارد این قصر بــــــــــــــادی / نگنجـــــــد در لباس از فرط شــــــــــــادی
به ضرب دمب خود گردو شـــــــــکاند / به زیـــــــــر دوش هم تکــــنو بخـــــــــوانـد
ولی این مــــــاجرا آغاز راه اســــــت / "ادا اطـــــوار موزون" گاه گاه اســـــــــــت
دمی دیگر به حــــــــزبی رو نمايــــند / گــــــــــــــروهی زانجمن سـر در می آرند
گروهـــی را بسیجی می شناسـند / به نوعی شــــــــــــکل این تیپ و کلاسند
به جـــــمع انجمن، عشاق دانـــــش / تــــکاپو می کـــــنـند با زور و رانـــــــــــش
گــــــــــروه دیگری از جنس بـــــاران / فقیران را دهد نوشــــــــــــــــــــــابه با نان
گروهـــــــــی دیگر انـــدر روزنــــــامه / نگارد قصـــه و تمثال و نــــــــــــــــــــــــامه
به غــــایت حــــرفه ای و کاردانـــــند / خبـــرها را موثــــــق می رســــــــــــــانند
(اگر ما خود نه مدح خود بــــــــگوییم / خودت قاضی! پس اینجا ما چه گــــوییم؟)
دگــر بینوايــــان چونــان پیـــــــستون / همــــی لاف گویند از بیســــــــــــــــــتون
مخ این به فرغون بریزند و تورش کنند / دگر روز از عشق آن سر به شورش کنند!

کوتاه سخن آنکه؛ محصلین در آغاز دگردیسی به هر فعالیتی غیر از درس اهتمام کامل دارند! این مرحله از دگردیسی تا بدانجا ادامه می یابد که واحدی چند روی هم تلنبار شود و یا به مدت چند ترم، شخص با عنوان مشروطی مزین شود! در این هنگام دوره دوم دگردیسی آغاز می شود؛ دوره محوریت درس! البته در این مرحله نیز گروهی زیر آبی عمل می کنند و با اعمال غیر ورزشی درس پاس می کنند:

به ســــال آخر امـا شخص استاد / معزز تر ز هر شــــــی عزیز است
همه ابـــنای آدم پیش استــــــاد / تماما خوار و پست و ریز ریز است
بدان موقع که او را هست شلوار / زبان پاچه خـــــواری نیز تیز است

و سرانجام دگردیسی با فارغ التحصیلی کامل می شود!
پی نوشت: تشابه دگردیسی فوق با دگردیسی قورباغه به شدت تکذیب می شود!

منتشر شده در وبلاگ قبلي

سنه 1418 هجري قمري مردمي ادب دوست، مدرسه اي بنا نهادندي وزين! آنان مغزهاي فراري اطراف و اكناف ايالات و ولايات را جمع كردندي و آنها را به تحصيل علوم گماشتندي و شهريه بگرفتندي!

اگر شــــــــهريه را دادي كه دادي / و الا همچو پشــمك پيش بادي

از كرامات آن مردم علم دوست آن بودندي كه هر سال محصلين بيشتري جمع كردندي و شهريه بيشتري بگرفتندي. تا بدانجا كه ديگر جا براي راه رفتن نيز نبودندي!

الا اي قشر دانشــــجو بـــــــدانيد / اگر مات است با عــينك بخوانيد
به سالن ها ترافيك است سنگين / درنگي، دنده سنـــگين تر برانيد

ولي آن مدرسه ي فضل پرور فعالتر از آن بودندي كه در مقابل سيل مشتاقان كم بياورد! آنچنانچه:

به وقت صبح تا واق واق كن سگ / بجوشد علم چون خونابه از رگ

اوضاع به همين منوال بود تا اينكه يكي از همين زير پا ماندگان عرصه ترافيك مدرسه، جان به لب شده و افاضاتي اينچنين بر زبان راند، باشد كه رستگار شود!

قسم بر مكتب زرد و قشـــــــــنگت / ژتون هاي غذاي هفت رنـــــگت
قسم بر نـــــرخ آن شــــــهريه ثابت / كه بــــرده آبرو از اســــم ثـــابت
به پـــــارك پر درخـــت و پر نـــــمايه / به نيمكــت هاي گــرم زير سايه
قسم بر آن چـمن هاي چو ســبزي / تمام رنگ و بوي قورمه ســـبزي
قسم بر فارغـــــان از امر تحصــــيل / عديده مردم در رفته زين خيــــل
قسم بر اين ورودي هــــــاي تــــازه / شماري مليوني، بي حـد و بازه
قسم بر نون و مـاست و آب و ديزي / شـــــنو اكنون كلامي زير مـيزي
عـــــــــزيزان كــــرم خــاكي پا ندارد / به جان عمه اينـــــجا جا نـدارد!

منتشر شده در وبلاگ قبلي